Gepubliceerd | 5 mei 2023
Leestijd | 4 minuten

 

Bevrijdingsdag

Mogen je keuzes je hoop weerspiegelen, niet je angsten.

Een pad vol veranderingen, begonnen met allerlei uitzendbaantjes naar toch zeker langdurige contracten zoals telefoniste/receptioniste, administratief medewerkster, allround medewerkster en secretaresse voor diverse soorten afdelingen en personen. Bij bedrijven zoals een ingenieursbureau, architectenbureau, baggerbedrijf ;-),  maar denk ook aan een videotheek, de Kredietbank, codeercentrum en een transportbedrijf.
Totdat de man met de hamer kwam in 2005 en ik eindelijk besloot het anders te gaan doen. Mijn prioriteiten gingen verschuiven, waar ik tot op de dag van vandaag nog mee bezig ben. Met vele diepe dalen en weer opkrabbelen (soms gedeeltelijk), ben ik gekomen op de plek NU. 

"Nee", is een hele zin.

Falen is een blauwe plek, geen tatoeage. 

Eind 2022 was ik begonnen met een aantal sessies stembevrijding. Wat resulteerde in het zichtbaar zijn van mijn kracht en moed, maar ook oude bekende en nieuwe inzichten. Eén daarvan was, met behulp van Marjo, en ook een erg veelzeggende: "Ik moet wel mijn eigen leven leiden, want alleen dan kan ik gelukkig zijn!" Met daaruitvolgend een aantal maanden van nog meer inzichten, loslaten en zuiveren. Het was redelijk kwakkelen met vermoeidheid, keel(ontsteking)- en neusproblemen, koorts en griep. 

Alles wat we zijn, is het gevolg van wat we hebben gedacht.

Afgelopen maandag (1 mei 2023) bestond de praktijk alweer 12 jaar. HOERA! Ik heb voor mezelf wat lekkers gekocht. En terwijl ik het voor iedereen welbekende verjaardagskaarsje uitblies, heb ik een flink uitgebreide intentie opgezegd. Want het is weer tijd om de richting wat bij te schaven. 

Als het niet goed voelt, is dat waarschijnlijk omdat het niet goed is.

Mijn intentie is dat schrijven er nu echt bij gaat komen. Blogs op mijn website, maar ik denk ook aan een leuk baby/peuter/alle leeftijden boek. Met heel veel leuke tekeningen en kleine leerzame tekstjes om uit voor te lezen. En natuurlijk zullen ze gaan over de dieren en de bomen. 
 

Het schrijven op zich is geen verrassing, voor mij. Ik heb schrijven altijd leuk gevonden, maar dan vooral met de hand. Dus letterlijk schrijven met pen of potlood op papier. Ik weet niet.. het voelt gewoon prettig. Vroeger schreef ik altijd op briefjes. Soms hele kleine krabbeltjes maar blijkbaar altijd helemaal gefrot in een hoekje, volgens mijn vader en moeder. Bijna heel het briefje was dan leeg. Grappig hoe duidelijk of symbolisch dat is. Ik nam niet de ruimte om te schrijven. Of misschien kon ik de ruimte die ik had niet zien?! Mijn eigen ruimte, mijn grenzen maar ook die vrijheid...

Vergelijk jezelf alleen met je vorige zelf.

 

Nu na hard werken aan mezelf, meer en meer mezelf zijn en kiezen voor mezelf en het leven zoals ik het wil leven. Ervaar ik weer meer vrijheid en ruimte. Durf ik het meer te pakken!
....dat kan je ook zien als ik schrijf. Ik schrijf namelijk midden op het papier en niet meer in het hoekje. 
 

Ik heb hard gewerkt aan mijn Bevrijding. Dus hoe mooi is het om op Bevrijdingsdag dit bericht met jullie te delen :-) 

Vind jij mijn blogs ook leuk om te lezen? En wil je graag op de hoogte zijn van nieuwe blogs? 
Meld je dan hier aan voor de Blog-mailinglijst!
 

* De kolibrie (foto 1) staat o.a. voor het onmogelijke mogelijk maken. Ook worden ze al eeuwenlang geëerd in mythes als moedige en levendige krijgers.
* De gebruikte quotes zijn van MeditationMoments.